Dziś jest Dzień Blogów, a ja jak zwykle nie mam na niego czasu, ale….
Dziś jest także ostatni dzień wakacji i to jest dobra wiadomość dla większości rodziców.

Dość tych wyjazdów, pakowania i rozpakowywania walizek, organizowania dzieciom opieki i zajęć, kombinowania, strofowania, poganiania, wiecznych negocjacji, odganiania się i ukrywania przed dziećmi, zarywania nocy z powodu zawalonych zleceń, picia kawy w pośpiechu.

Jeśli dziwi Was moja reakcja, to znaczy, że nie macie dzieci 😉 Z jaką matką bym nie rozmawiała, fakt, że nadchodzi rok szkolny przepełnia ją radością z odzyskanej wkrótce wolności i nadzieją na ustabilizowanie dnia codziennego.

Proszę nie opluwać ekranu komputera, nie wykrzywiać noska i nie obrzucać mnie pomidorami. Nie jestem wyrodną matką, jestem normalną matką. Bardzo kocham swoje dzieci, uwielbiam spędzać z nimi czas, a te wakacje były cudowne. Ja tylko cieszę się, że moje życie wróci do normy. Przez ostatnie dwa miesiące zaciekle walczyłam o kawałek swojego terytorium przestrzenno-czasowego, o spokojne przeczytanie książki, spotkanie z przyjaciółmi, ogarnięcie spraw zawodowych. Tak, potrzebuję i chcę zostać przez chwilę sama ze sobą, oddać się ulubionym zajęciom, nadrobić zaległości, móc skupić myśli stukając w klawiaturę komputera, chcę wreszcie normalnie pracować, zaplanować nowe działania i je zrealizować nie będąc rozpraszaną tysiącami drobiazgów.

Po długich tygodniach w rozjazdach i rozwiązywaniu miliona dylematów wieku dziecięcego, potrzebuję stabilizacji i planu dnia, który będzie działał. Tak, to jest dla mnie ważne. I nie tylko dla mnie, bo widzę wysyp artykułów, zdjęć, memów, filmików i komentarzy na temat wakacyjnego kryzysu macierzyńskiego.

1 września to zdecydowanie czas działania, więc w pierwszej kolejności:

ogarnę przygotowania do roku szkolnego

Pierwsze dwa tygodnie września mam przerąbane. Poza masą zakupów w postaci wyprawek szkolnych i przedszkolnych, z kalendarzem w ręku i planem lekcji muszę zgrać grafik zajęć dodatkowych trójki dzieci ze sprawami zawodowymi i prywatnymi. Krótko mówiąc, nic nie może się dublować ani zazębiać. I jak zwykle w tej kwestii będę cudotwórczynią.

potem podelektuję się kawą

Wyłączę radio, telewizor, pogapię się w okno słuchając ciszy, a potem wyjdę z ulubioną kawą do ogrodu i wytężę zmysły na śpiewające ptaki i szum drzew. Chcę spokoju. Tylko przez chwilę. To wystarczy.

wieczorem o ludzkiej porze poczytam książkę i wypiję lampkę wina

Przeczytam tyle stron książki ile będę miała ochoty. I nie o 2:00 nad ranem, nie o wschodzie słońca, ale o 22.00. Wino wypiję bez wylewania „niechcący” na dywan.

zjem to na co mam ochotę

Przygotuję swoje ulubione danie, a potem zjem je powoli przeżuwając kęs po kęsie nie będąc narażoną na komentarze, że to niesmaczne.

spotkam się z ludźmi, z którymi łączą mnie sprawy zawodowe i wreszcie zajmę się pracą

Przez okres wakacyjny wszystko uległo strasznemu spowolnieniu i nie chodzi o spadek formy czy motywacji, lecz brak czasu, a jeszcze bardziej o rozproszenie spowodowane wyjazdami i to, że w miejscach, w których byłam na wakacjach dostęp do sieci stanowił niekiedy duże wyzwanie. Nareszcie będę mogła skoncentrować się na pracy, spotkać z ludźmi o normalnej porze, przegadać nowe projekty i zaplanować działania nie będąc szarpaną za rękaw. Tylko ten, kto pracuje w domu z dziećmi u boku, wie o czym mówię.

wybiorę się na odłożone w czasie szkolenia, warsztaty, targi

Trudno pogodzić z wakacjami terminy ważnych dla Ciebie i Twojej pracy wydarzeń, więc mam nadzieję i w tej materii na mały progres. 

rozpocznę nowy rodzaj treningów w nowym klubie sportowym

Od kilku dni zmagam się z kontuzją kolana, ale wierzę, że będzie dobrze i mam nadzieję rozpocząć nowe treningi funkcjonalne w nowym klubie z trenerem personalnym. Wreszcie regularnie, konkretnie i według planu.

zapiszę się na Runmageddon

O ile termin i miejsce nie będą kolidowały z innymi zajęciami, mam nadzieję rozpocząć przygotowania do tego ekstremalnego biegu z przeszkodami.

wyjadę na fitness camp do Szczyrku

Na samą myśl o końcu września, przebieram w miejscu nóżkami, bowiem ostatnie 4 dni września wypełnią art-mageddon, salsa, dancehall, TRX, kettlebells, streching powieziowy i… niezła orka. Yupiii.

wybiorę się na trzy koncerty

The Doors Alive, Pink Martini i The Godfather Live – decyzja podjęta, serce i dusza się radują, bilety zakupione, idę. Choćby nie wiem co.

Dobra, lecę przygotować dzieciaki do 1 września. Czyż to nie piękna data? 😉

♥ ♥ ♥

Cieszę się, że jesteś i będzie mi bardzo miło, jeśli zostawisz swój komentarz pod artykułem. Szczególnie, jeśli jesteś rodzicem, który z wytęsknieniem czeka na 1 września 😉

Jeśli chcesz być też na bieżąco z kolejnymi artykułami na blogu i tym co udostępniam na kanałach społecznościowych, zapraszam do polubienia Esencji na Facebooku, zajrzenia na Instagram (i Instagram Stories) i odwiedzenia Twittera.